Vulling op: Pen weg?

Dat was weer een ervaring vandaag. Ooit hebben we een wat dikkere ballpoint gekocht. Het ding schrijft lekker, wordt daardoor veel gebruikt en gaat dus een keer op. Niet getreurd maar naar de kantoorspeciaalzaak voor een vulling. En daar komt de boodschap van deze zaak: Bic maakt voor deze pen geen vullingen.

Het geen dus in gewoon Nederlands betekent dat de pen weg kan als de vulling op is. Dat was even een bijzonder moment. Deze kantoorboekhandel verkocht deze pennen dan ook niet om die reden. Wel vergelijkbare pennen waarvoor wel losse vullingen te krijgen zijn.

Dus een verspilling. Maar welke soorten zijn hier aan de orde?

Onderproductie: gemiste kans om losse vullingen te verkopen en zo ons tot klant te houden van een, in principe, goed product. Verkoop direct een extra vulling mee en je maakt iedereen blij. De kosten zullen het niet zijn en het geeft een goede indruk van je eigen opvatting over de waarde van je product.

Materiaalverspilling: de pen gaat bij het afval terwijl dat helemaal niet zou hoeven. Ons duurzaamheidsgevoel vindt het raar om zomaar een goede pen weg te gooien alleen omdat de vulling op is. Dat doe je toch ook niet met je auto! Blijkbaar beschouwt Bic zijn pennen alleen maar als verpakking voor deze ene vulling zoals de kartonnendoos om de hagelslag.

Maar wat blijkt? De vulling is wel te koop maar alleen via internet voor driekwart van de prijs van een nieuwe pen. Kortom een nieuwe vulling kopen kan, maar wordt ons wel moeilijk gemaakt. Waarmee het bovenstaande verhaal een beetje wijzigt maar de essentie ervan toch overeind blijft.

De mogelijke moraal van het verhaal: bedenken wat je aan moet met spullen als ze aan het eind van hun levenscyclus zijn gekomen en dat meewegen bij de aanschaf. Zou dat een idee zijn?