Schijnverbetering? Of eerst maar wennen?

In de NRC van afgelopen zaterdag schreef S. Montag (HJA Hofland) een stukje over Schlimmverbesserung.

“Je hebt iets dat goed werkt. Maar het kan beter. Je weet hoe het moet. Je neemt een stuk gereedschap, gaat aan de slag, je werkt je in het zweet, na zekere tijd is het klaar. Je drukt op de startknop en het ding rijdt langzaam de verkeerde kant op.”

Ik ken dat gevoel en hoor het ook vaak verwoord. Bijvoorbeeld bij Office 2007 met die rare .docx bestanden die leiden tot ‘compabiliteitsgedoe’. En ook zijn er allerlei nieuwe interfacezaken in de werkbalken (als ze al zichtbaar zijn) en daarmee helaas onvindbare oude handigheidjes. Ik vraag me dan toch al snel af of er klanten (van echt vlees en bloed) hebben meegekeken met deze nieuwigheden. Werk je er lang mee dan wen je er aan maar een feest is het niet. Veel te veel mogelijkheden en daarmee te complex. Maar ja, we kunnen nu eenmaal moeilijk zonder Office. Ook andere softwarepakketten verbeteren zichzelf vaak zo dat ze daarna ‘de verkeerde kant oprijden’ en veel klanten verliezen als ze geen monopolist zijn.

Ook Supermarktproducten worden vaak ‘verbeterd’. Op zich is dat mooi. Innovatie hoort erbij. Toch betekent het ook regelmatig dat de kracht er af is. Wie zit er te wachten op een zigzag tandenborstel, tweekleurige tandpasta, flobberende frisdrankflessen enz. Dan toch maar snel gezocht naar de oude tandenborstel en een minivoorraadje ervan aangelegd?

Bij mode is het heel helder. De mode wordt ook elk jaar aangepast zodat wij weer nieuwe kleren kopen. Er wordt ergens (?) bepaald wat de mode is en vervolgens is alleen dat en in die kleuren te verkrijgen. De klassiekers worden in speciale zaken verkocht en gekocht door lieden zonder veel zin in, of gevoel voor mode zoals ik. Hier lijkt iedereen op maat te worden bediend.

Bij verbeteren hoort een verhaal. Wat, waarom, waarom nu en niet eerder en niet in de laatste plaats: wat heb ik er als klant aan? Dat verhaal kan een duurzaamheidsverhaal zijn, kan ook een echte verbetering of innovatie zijn, maar kan ook alleen maar een nieuwe verpakking zijn (kleiner of groter) of met de prijs te kunnen spelen (en dat krijg ik natuurlijk niet te horen). Als het alleen maar veranderen om het veranderen is, dan is er dus geen verhaal en alleen een soort van ‘mode’-beweging.

Ik zou graag een echt verhaal horen bij de vele verbeteringen van deze wereld misschien dat ik er dan wat gemakkelijker aan kan wennen (of toch maar een ander merk kiezen).