70 % recepten onduidelijk bij ontslag hospitaal

Citaat uit een bericht van de Stentor

Groot deel ontslagrecepten van ziekenhuis is onduidelijk

Het verstrekken van recepten aan patiënten die het ziekenhuis verlaten levert in 70 procent van de gevallen vragen op bij apotheken. Onduidelijk is bijvoorbeeld of een middel gestopt moet worden of wat de dosering moet zijn. Via het tien jaar geleden opgerichte Transmuraal Steunpunt Apotheken worden die vragen opgelost. De medewerksters van het Transmuraal Steunpunt verstrekken waar nodig hulpmiddelen en controleren aan het bed de recepten van de patiënten die ontslagen worden.
De eigen apotheek controleert de recepten eveneens. In 70 procent van de gevallen roept het ontslagrecept bij de apotheek vragen op, zeggen Pielage-Twerda en haar collega bij de Eendracht-apotheek Ywe ten Kate, die voorzitter van de Apeldoornse Apothekers Vereniging is. In die gevallen doet het Transmuraal Steunpunt namens de apothekers navraag in het ziekenhuis.
Uit recent onderzoek van het Nederlands instituut voor verantwoord medicijngebruik DGV blijkt dat deze steunpunten de zorgverzekeraar zo’n 100 euro per patiënt schelen. Daarnaast bespaart zo’n steunpunt de apotheek gemiddeld tien minuten tijd en de specialist negentien minuten.

Wat is hier aan de hand?

In het hospitaal worden medicijnen voorgeschreven. Dat gaat blijkt uit de ervaring vaak fout. De root-cause wordt niet opgelost. Er komt een Transmuraal Steunpunt dat controleert (controle 1). Vervolgens controleert de eigen apotheek nog een keer (controle 2). Als er een vraag blijft geeft de apotheek de vraag weer door aan het Steunpunt dat navraag doet. Kortom de onduidelijkheid in de receptuur van de voorschrijvende artsen in het hospitaal wordt opgelost door steunpunten in te richten. Dit is te beschouwen als een kunstmatige verbetering van de oorzaak blijft onveranderd. De gekozen strategie levert ook nog geld op ten opzichte van niets doen.
Er zou nog veel meer te winnen zijn als de grondoorzaak zou kunnen worden weggenomen. Misschien is het Electronisch Patiëntendossier een stap in de goede richting?