Fietsband twee keer plakken

Een voorbeeld van een vast heel herkenbaar proces: Er is een band lek van een fiets van je partner of een van de kinderen. Je gaat naar beneden naar de kelder en kijkt wat er nodig is om de band te plakken. Je hebt het gereedschap in de kelder maar hebt water nodig om het lek te vinden. Je gaat boven een emmer met water halen. Terug in de kelder haal je het wiel los (waar is steeksleutel 14/15?). De buitenband gaat eraf. Het lek zit vlak bij het ventiel. Je plakt de band (helaas is de solution-lijm verdampt en vind je na lang zoeken nog een tubetje in de een van de doosjes met ventielen), en probeert hem er weer op te leggen. Dat gaat niet handig. Ten einde raad besluit je toch een bandenlichter te gebruiken. Zucht. De volgende dag is de band weer leeg. Je besluit het wiel naar de fietsenmaker te brengen en er een nieuwe binnenband op te laten leggen. Die heeft niet direct tijd (partner/kind naar hobbyclub gebracht ’s avonds). Weer een dag later haal je het wiel weer op. De fietsenmaker leek het beter ook de buitenband te vervangen (grrr). Je rekent af, gaat naar huis en zet het wiel weer op de fiets. Gelukkig. Er kan weer gefietst worden.